Mok bij mijn paard, wat nu?

Mok is een van de meest voorkomende huidproblemen bij paarden, vooral in natte, modderige periodes. Het is vervelend, soms pijnlijk en kan hardnekkig terugkomen. In dit artikel lees je hoe je mok bij je paard herkent, waardoor het ontstaat, wat je eraan doet, hoe je de kootholte daarna natuurlijk verzorgt en wanneer je beter de dierenarts belt.

Kort antwoord: mok is een huidirritatie in de kootholte van het paard, met roodheid, schilfers, korstjes en pijnlijke kloofjes. Het ontstaat door een natte, modderige omgeving die de huid week maakt, waardoor bacterien, schurftmijt of schimmel vrij spel krijgen. Je pakt het aan door de kootholte schoon en vooral droog te houden en de huid te verzorgen. Bij kreupelheid, koorts of een dik been is de dierenarts nodig.

Wat is mok bij een paard?

Mok is een verzamelnaam voor verschillende vormen van huidirritatie en -ontsteking onderaan de benen van een paard, vooral in de kootholte: de holte aan de achterkant van het onderbeen, net boven de hoef. De huid wordt daar rood en gevoelig, en er ontstaan kloofjes, schilfers en korstjes.

Mok komt het vaakst voor op de achterbenen en op witte benen, en speelt vooral op in de nattere maanden. Rassen met veel behang (lang haar rond de koot), zoals Friezen, Tinkers en Shires, zijn extra gevoelig omdat het haar vocht tegen de huid vasthoudt.

Goed om te weten: mok is niet hetzelfde als schimmel, dat zich als ronde, kale plekjes elders op het lichaam laat zien, en ook niet hetzelfde als een algemeen droge, schilferige vacht. Breidt de irritatie zich uit naar hoger op het been, dan heet dat rasp - feitelijk mok boven de koot. Bij twijfel stelt de dierenarts de juiste oorzaak vast.

Wat zijn de symptomen van mok bij paarden?

Mok begint met een rode, geirriteerde huid in de kootholte, gevolgd door schilfers, korstjes en pijnlijke kloofjes. In een verder stadium ontstaan nattende wondjes, verdikt de huid en kan het been opzwellen.

Vroeg stadium:

• Rode, geirriteerde huid in de kootholte
• Kleine kloofjes of scheurtjes
• Lichte zwelling en gevoeligheid bij aanraken

Gevorderd stadium:

• Korstvorming en schilfers
• Nattende, soms stinkende wondjes
• Verdikking van de huid
• Zwelling die naar het onderbeen uitbreidt
• Kreupelheid in ernstige gevallen

Let vooral op de achterbenen, waar de huid het meest in contact komt met vocht, urine en mest.

Doet mok pijn bij een paard?

Ja, mok kan pijnlijk zijn. De huid is rood en gevoelig, en de kloofjes en korstjes doen zeer bij beweging of aanraking.

Het paard kan gevoelig of geirriteerd reageren als je het been optilt of de kootholte schoonmaakt. Bij een vergevorderde, ontstoken mok met een dik onderbeen kan het paard zelfs kreupel lopen. Juist omdat het pijnlijk is, is voorzichtig en zacht reinigen belangrijk.

Waardoor ontstaat mok bij paarden?

Mok is multifactorieel: het is zelden een enkele oorzaak. De basis is bijna altijd een natte, modderige omgeving die de huidbarriere week en kwetsbaar maakt. Door die beschadigde huid krijgen verschillende ziekteverwekkers een kans:

• Vocht en modder - langdurig contact met natte grond weekt de huid
• Bacterien - dringen de beschadigde huid binnen en veroorzaken ontsteking
• Schurftmijt (chorioptes) - vooral bij rassen met veel behang
• Schimmel - kan meespelen op de verzwakte huid
• Overgevoeligheid of zonbrand - vooral op onbehaarde, witte benen

Daarnaast spelen seizoen (nazomer, herfst en winter met veel regen), slechte afwatering in de paddock en lang behang dat vocht vasthoudt een rol. Omdat de oorzaak kan verschillen, is het soms nodig dat de dierenarts vaststelt wat er precies achter zit, zeker als het hardnekkig terugkomt.

Is mok besmettelijk voor andere paarden?

Mok gaat niet direct van paard op paard over. De oorzaak ligt in de omgeving, niet in besmetting tussen paarden onderling.

De bacterien en mijten die bij mok meespelen, komen voor in modder en aarde. Staan meerdere paarden in dezelfde natte paddock, dan lopen ze allemaal verhoogd risico, maar dat komt door de gedeelde omgeving, niet doordat het ene paard het andere besmet.

Hygienetip: gebruik wel aparte borstels en handdoeken per paard. Zo voorkom je dat secundaire infecties of mijten via het materiaal worden overgedragen.

Wat te doen bij mok? Stap voor stap

Maak de kootholte voorzichtig schoon, dep de huid heel goed droog, houd het been droog en verzorg de huid. Verbetert het niet of wordt het paard kreupel, schakel dan de dierenarts in.

1. Schoonmaken. Was de kootholte voorzichtig met lauw water of een milde shampoo. Wees zacht: de huid is pijnlijk.
2. Heel goed drogen. Dep de huid grondig droog met een schone handdoek. Vocht is de grootste boosdoener, dus dit is de belangrijkste stap.
3. Korsten verzachten. Smeer droge korstjes in met een verzorgende zalf, zodat de huid soepel blijft en niet verder scheurt. Forceer korsten niet los.
4. Droog houden. Haal het paard uit de modder en houd het been droog tot de huid hersteld is.
5. Vinger aan de pols. Geen verbetering binnen een tot twee weken, of juist verslechtering? Dan is het tijd voor de dierenarts.

Welke zalf gebruik je bij een schrale, gekloofde kootholte?

Veel paardeneigenaren zoeken op "mokzalf": een zalf voor de kwetsbare huid in de kootholte. Belangrijk bij de keuze is een zalf die de huid verzorgt en het natuurlijk herstellend vermogen ondersteunt, zonder de huid uit te drogen. Breng een zalf altijd aan op een schone, droge huid - anders sluit je vocht juist in.

PIPPA Honey & Propolis Honingzalf is een natuurlijke zalf op basis van rauwe Nederlandse honing, die op lage temperatuur wordt verwerkt om de verzorgende eigenschappen te behouden. De zalf is geschikt:

• voor kloofjes in de kootholte of op de huid
• voor ruwe, rode, schrale of droge huid
• om het natuurlijk herstellend vermogen van de huid te ondersteunen

Let op: een verzorgende zalf is geen geneesmiddel. Hij verzorgt en ondersteunt de huid, maar vervangt bij een vastgestelde infectie of bij ernstige mok de aanpak van de dierenarts niet.

De kootholte natuurlijk verzorgen met PIPPA

Omdat de huid in de kootholte al kwetsbaar is, willen veel eigenaren er zo min mogelijk agressieve chemie op. Daar past de natuurlijke insteek van PIPPA. De shampoo bars en zalven zijn 100% natuurlijk, vrij van parabenen, siliconen, SLS en palmolie, en handgemaakt in Nederland.

Een milde verzorgingsroutine voor de kootholte:

1. Reinigen met PIPPA Honey & Propolis shampoo - een milde, hydraterende shampoo die geschikt is bij kloofjes, ruwe en schrale plekjes in de kootholte en de huidbarriere niet onnodig belast.
2. Goed drogen met een schone handdoek.
3. Verzorgen met PIPPA Honey & Propolis Honingzalf op de schrale, gekloofde plekjes.
4. Droog houden tot de huid tot rust is gekomen.

Zo reinig en verzorg je de huid en ondersteun je het natuurlijk herstellend vermogen, terwijl je de basisregel volhoudt die echt het verschil maakt: schoon en vooral droog houden.

Hoe voorkom je mok bij paarden?

Voorkomen draait om droog en schoon houden, plus dagelijkse controle van de kootholtes.

Stalmanagement:

• Zorg voor droge paddocks met goede afwatering
• Roteer weidegrond om modderpoelen te voorkomen
• Strooi zand of houtsnippers in drukke, natte doorgangen

Dagelijkse verzorging:

• Controleer de kootholtes regelmatig op roodheid of kloofjes
• Houd de benen droog - liever niet wassen dan nat laten
• Houd extreem lang behang zo nodig kort zodat de huid kan luchten

Bij nat weer:

• Haal paarden bij langdurige regen naar binnen
• Droog de benen goed af na het rijden in de modder
• Gebruik een schone, droge handdoek per paard

Wanneer moet je met mok naar de dierenarts?

Schakel een dierenarts in bij:

• Kreupelheid - het paard loopt mank
• Koorts of een sterk gezwollen onderbeen
• Diepe, open of sterk ruikende wonden
• Geen verbetering na een tot twee weken consequente verzorging
• Snelle verslechtering

De dierenarts kan vaststellen wat er precies achter de mok zit (bijvoorbeeld schurftmijt of een infectie) en dat gericht aanpakken. Vroeg ingrijpen voorkomt chronische mok en blijvende huidverdikking.

Veelgestelde vragen over mok bij paarden

Wat zijn de symptomen van mok bij paarden?

Mok begint met een rode, geirriteerde huid in de kootholte, gevolgd door schilfers, korstjes en pijnlijke kloofjes achter de koot. In een verder stadium ontstaan nattende, soms stinkende wondjes, verdikt de huid en kan het onderbeen opzwellen. In ernstige gevallen wordt het paard kreupel. Mok zit het vaakst op de achterbenen en op witte benen.

Wat te doen tegen mok bij paarden?

Maak de kootholte voorzichtig schoon met lauw water of een milde shampoo, dep de huid daarna heel goed droog en houd het been zo droog mogelijk. Verzacht droge korstjes met een verzorgende zalf en haal het paard uit de modder. Verbetert het niet binnen een tot twee weken, breidt het uit of wordt het paard kreupel of koortsig, schakel dan de dierenarts in.

Doet mok pijn bij een paard?

Ja, mok kan pijnlijk zijn. De huid in de kootholte is rood en gevoelig, en de kloofjes en korstjes doen zeer bij beweging of aanraking. Het paard kan gevoelig reageren als je het been optilt of schoonmaakt. In ernstige gevallen met een dik, ontstoken onderbeen kan het paard zelfs kreupel lopen.

Is mok besmettelijk voor andere paarden?

Mok gaat niet direct van paard op paard over. De oorzaak ligt in de omgeving: vochtige, modderige grond die de huid week maakt waardoor bacterien, schurftmijt of schimmel vrij spel krijgen. Staan meerdere paarden in dezelfde natte paddock, dan lopen ze allemaal risico door de omgeving, niet door onderling contact. Gebruik wel aparte borstels en handdoeken om secundaire infecties niet over te dragen.

Welke zalf gebruik je bij een schrale kootholte?

Bij een schrale, gekloofde kootholte kies je een zalf die de huid verzorgt en het natuurlijk herstellend vermogen ondersteunt, zonder de huid uit te drogen. Breng de zalf aan op een schone, droge huid. PIPPA Honey & Propolis Honingzalf is een natuurlijke zalf op basis van rauwe Nederlandse honing, geschikt voor kloofjes in de kootholte en voor ruwe, rode, schrale of droge huid.

Hoe voorkom je mok bij paarden?

Voorkomen draait om droog en schoon houden. Zorg voor een droge stal en paddock met goede afwatering, haal paarden bij langdurige regen naar binnen en droog de benen na het rijden in de modder goed af met een schone handdoek. Controleer de kootholtes regelmatig op roodheid of kloofjes en houd lang behang zo nodig kort, zodat de huid kan luchten en drogen.

Wat is het verschil tussen mok en rasp bij paarden?

Mok zit in de kootholte, de holte achter de koot, onderaan het been. Wanneer dezelfde huidirritatie zich uitbreidt naar hoger op het been, spreekt men van rasp. Rasp is dus in feite mok boven de koot. De oorzaken en de verzorging - schoon en droog houden en de huid ondersteunen - zijn hetzelfde.

Wanneer moet je met mok naar de dierenarts?

Bel de dierenarts bij kreupelheid, koorts, een sterk gezwollen onderbeen, diepe of sterk ruikende wonden, of als er na een tot twee weken consequente verzorging geen verbetering is. Ook bij snelle verslechtering is veterinair advies nodig. De dierenarts kan onderliggende oorzaken zoals schurftmijt of een infectie vaststellen en gericht aanpakken.